La meg vise deg København! (tips & trix, del 2)

Assistens Kirkegård er så fin

Eg må nok ta dette i ganske mange deler, for eg kjem stadig på nye ting. Oppdagar nye stader, fine ting, som er verdt å anbefale. Men la meg starte med det mest innlysande, som eg har tenkt på ganske lenge.

1) Skaff deg eit kart (eller kort på dansk) og ein sykkel. Ein kan leige sykkel både her og der, og det er ti gongar lettare å sykle enn å gå, hvis ein har lyst til å sjå litt av byen.

2) Dropp frukosten. Eller et pittelitt. Og så, kjøper du ein brunsj-talerken på ein fin liten kafé. Alle kafear (nesten) har brunsj på menyen, det betyr "litt av alt", pannekaker, brød, yoghurt, ost, salat, eggerøre, etc. Fantastisk greie.

3) Eit av mine heitaste tips er indre Nørrebro, nærare bestemt Elmegade (Elm Street hvis du vil vere hipp), det ligg rett over Dronning Louises Bro. Shop fine små ting som du ikkje finn andre stadar. Et lunsj/brunsj på "The Laundromat" og lat som om du er med i ein film. Eg kan nevne hundre ting som bør sjekkast ut i Elmegade, men når du først er der, er det uansett vanskeleg å la vere å legge merke til alt. Fin gate. Fine ting i vindauga.

4) Om du er halvdø etter timesvis med sjåpping, brustein og eksos, hiv deg på sykkelen og stikk til Frederiksberg Have. Det tek 20 min (plussminus) frå sentrum, og så er der ein dyrehage der. Og eit slott, og eit kinesisk lysthus. Mykje grønt og ganske stille. Og Københavns einaste bakke, type bratt. Fint om du har nokon du kan halde i handa medan du vandrar mellom bøk og bjørk, men det går bra utan også. Eg har prøvd.

5) Om Haven blir for langt å dra, så anbefalast Assistens Kirkegård på Nørrebro som eit god alternativ og som avbrekk frå metropolen. Her kan du jogge mellom gravene om du vil, eller sette deg ved grava til H.C. Andersen og lese ei god bok. Slikt er lov.

Og, sånn på tampen (kva no enn tampen er), er det lurt å hugse at butikkane i Køben stenger mykje tidlegare enn i Noreg. Laurdagar stenger dei gjerne fem. På kvardagar stenger dagligvarebutikkane åtte. Men så har dei søndagsopent nesten overalt kvar første søndag i månaden da. Det var liksom det eg kom på først, det eg ville brukt tida mi på. Altså, dette kjem jo sjølvsagt i tillegg til dei obligatoriske turane på strøget og i tivloi. Ajaja, eg har tusen fleire tips. Eg plasserar dei på pinebenken, medan eg latar som eg er ein superpoppis reisebloggar, og at folk bryr seg om kva eg skriv.

Vakre (og ikkje spesielt farlege) Nørrebro.

Halvnakne, glade menneske i Frederiksberg Have (sånn på tampen).

tips & trix, del 1

I dag er det ein månad til eg er ferdig med min første eksamen i København. Det betyr, ein månad til juleferie. Gud som eg gler meg, sjølvom det i praksis ikkje blir mykje ferie, julejobbing heller. Eller julelesing. Men det er greit. Så lenge eg får frisk luft, knirkefritt gulv og varmepumpe.

Ikkje fordi det er eit apropos, eller har noko med saken å gjere, men eg tenkte å dele mine erfaringar om København med min enorme leserskare. Køben er jo ein typisk weekend-by. Og det er jo typisk at ein brukar mykje tid på feiling og prøving og sånt, når ein berre har ei helg å slå seg laus på. Difor: Alice sin guide til den perfekte weekend i kongens by. La meg introdusere det heile med 5 ting du IKKJE bør gjere.

1) Strøget, på laurdagar. Særleg om det er fint ver. Om du likar ekstrem intimitet med ekstremt mange menneske du ikkje kjenner på ein gong, go ahead, slå deg laus. Hvis ikkje, finn på noko anna.

2) Nyhavn og mat, kombinasjonen. Nyhavn er overprisa med kjip mat og dårleg service.

3) Den lille havfrue, er pittelita, grå og oppskrytt. Ingen ting du skal bruke di dyrebare tid på. Verkeleg.

4) Sightseeingbåtane i Nyhavn. Neineinei. Nei. Eg blir iallfall ikkje med.

5) Ikkje kjøp pannekaker etc av den sure, blonde dama som held til sånn ca midt på strøget. Ho er så gretten at ho fortjener ikkje kundar. Og ein gong stumpa ho røyken fem cm frå pannekaka mi.

Neste gong blir det fokus på fine, fantastiske og fabelaktige Køben. Stay tuned for fleire heite tips om denne europeiske storbyen. Hooi, for eit herleg tidsfordriv sånn i oppkøyringa til eksamen. Betre enn den vanlege husvaskinga.

Torsdagen, bøtta og alt som lyser i mørket

Ida dansar ved sida av ei jente med posh sveis

Ida og pakkisdansen

Mari, Ida, Ali & bøtta

Eg latar som eg drikk, for det var ikkje særleg godt.

Unnskyld Ida.

Det er natt

Det er natt, og eg er vaken. Eg har høyrt at ein ikkje skal ligge å vri seg i meir enn ein halv time. Så eg skriv. Helst skulle eg gått ein tur. Eller sprunge til eg fekk blodsmak i munnen. Diverre bur eg i the dodgy end of town, og noko seier meg at det er greit å ikkje gå lange turar i mørke bakgader på Allhelgensnatt. Har ikkje på briller, og skjermen er litt langt borte, så tilgje meg skrivefeila. Aj, det var uinteressant.

I går var det juleøl-slepp i Danmark, stemninga er litt som julaften+17.mai. Folk trykker seg saman på dei minste barane dei kan finne, ventar og ventar, på ølet. Når det endeleg kjem, kl.20.59 presis, er det gratis i ein time. Og folk går bananas. Trykker seg saman. Om du må på do må det planleggast i god tid, slik at du får alboga deg fram i tide. Sidan ølet er gratis, må ein jo gjerne på do ein gong eller to. Også syng alle juleøl-sangen og får klemmar av framande blånissar med blinkande luer. Passe utfordrande for mi noko strenge intimgrense, kan du seie. Kor lenge kan eg ikkje prøve å sove før eg kan prøve igjen?

Og, eg saknar alle saman. Når nesten alle ein har brukt dei siste fire åra på å lære å kjenne, og som har lært å kjenne meg, plutseleg er i hundre andre land, då er det kanskje greit å sakne? Andre land er så langt borte. Og min sakne-terskel er så lav. Kanskje trur eg berre at graset er grønare på andre sida. Eg veit ingenting.

Eg lurer litt på kva eg kan skrive her, og kva som blir for mykje utlevering. Grensa går nok ein stad ved "verda hatar meg, og eg hatar verda-blogging". På andre sida blir det for dumt å kun skrive blomsterbloggar om morsomme danske ord. Eg går for ein mellomting, og satsar på ein moderert versjon av akkurat det eg tenkjer. Ganske moderert eigentleg.

Har fått ny, fin sykkel. Gammalfin. Er livredd for at den skal bli stolen. Øhfh, eg er fortsatt vaken.

minus sykkel

Som de kanskje har skjønt, er trikset for å overleve i København å ha ein sykkel. Drit i å gå, buss er uhipt, bil er upraktisk, sykkel er fantastisk. Og denne byen er fantastisk å sykle i. Alle i københavn har fine, gammaldagse mormor-syklar, medan eg har rast rundt på min norske mountainbike-sak og følt meg ganske utanfor. I starten, var eg mest misunnelig og tulla litt med at når min ein vakker dag blir stjelt, skal eg og ha fin mormorsykkel. I dag, mine damer og herrer, har eg endeleg fått sjansen til å kjøpe ny sykkel. Ein eller annan usympatisk jævel (ja, JÆVEL) har sneke seg inn i bakgården, klipt av låsen min og sykla plystrande avgårde. Sikkert ein ussel sykkelforhandlar med bruktbutikk på bakrommet, sikkert på vesterbro. Ajajaj. Eg er så sint. Sint og handikappa. For kva skal eg gjere no? GÅ? Eg vil ikkje ha fin mormor-sykkel, eg vil ha norsk, blå mountainbike med 21 gir. Eg bannar inni meg, høgt. Dette kjem nok under kategorien "emosjonelle bloggar", slike som eg angrar på i ettertid. Men, argh. Stjeling er ikkje greit.

meir språk

Linn er i San Fran og syklar tandem over golden gate bridge. Eg er heime aleine, syklar for det meste solo, helst over dronning louises bro. Det er ikkje særleg stas, om du samanliknar, ikkje noko å vere kry over. I tillegg er det pisskalt, eller efterår som det heiter.

Foresten, apropos, så er vårrull "forårsrull" på dansk. Ostepop er "oste-rejer", og makrell i tomat er "makrel-guf". Også drit dei i dobbelkonsonant på slutten av små korte ord. Til dømes har brystkreftkampanjen her slagordet "støt brysterne". Kan få konsekvensar ved misforståing, tenker eg. Takk er tak og skatt er skat etc. Og sist men ikkje minst, kan ein nevne dei noko tvilsame omgrepa dei brukar på enkelte grupper i samfunnet. Er du psykisk utviklingshemma, kallar dei deg ein "spasser", har du eit eit mentalt problem, er du "sinsyg" og bor gjerne på "sinsygehus". Barnehjem er "børne asyl". Homofile fins ikkje, her er dei "bøsser og lesbiske". Dagens språkfascinasjon, direkte frå meg til deg. Sånn neste gong, skal eg lage ein købenguide. Eller kanskje fleire, noko for ein kvar smak liksom.

Har ikkje skrudd på varme enda, drøyer det i det lengste, testar meg sjølv. Eg saknar Linn.

Eg oppdaterar

OK. Alt er ikkje nytt og spanande lenger. Det som begeistra meg for tre veker sidan, er kvardag no. Når danskane seier 'skraldespand', eller 'super sejt' eller 'hvad fanden laver du' ler eg ikkje lenger høgt og hemningslaust. Eg smiler litt, av og til berre inni meg. Forelskinga er på veg over i eit meir modent førehald, kan du seie. Eg har hatt mi første forelesing i klinisk psykologi, og er begeistra for første gong på eit halvt år, i skulesamanheng. Eg vekslar mellom å la Florence Welch og John Olav Nilsen fascinere meg. Gjer mitt ypparste for å bli stamkunde på ein kafé som er litt utanfor den verste løypa men likevel (eller derfor) hip nok. Dette fører med seg ein del prøving og feiling. Hittil sit vi tilbake med Wascator og Tjili Pop Kafé som dei beste kandidatane. Dra dit (i staden for strøget) neste gang du er på heisatur i kongens by. I går vart eg helst på av bartendaren på førstnevnte, på gata. Du tenker kanskje, at det er langt fra eit bra teikn. Men, heihei, slapp av, eg hadde berre vore der to gongar. Altså, enten har eg ein distinkt utsjånad som ufrivillig brenn seg fast på netthinna til folk (kan også vere både bra og dårleg). Eller så har denne bartendaren autistiske fotohukommelsestendensar, freak med andre ord.

Hovsa, jeg må lige ud at træffe nogle smukke piger. Joda, det er fortsatt morosamt.