alice bor i køben

eg er ikkje dum

2010-05-08T09:57:00.002+02:00

Det er berre ein person, i heile verda, som kan bestemme om eg er bra nok til masterstudiet i psykologi ved københavns universitet.

forelska

2010-05-03T23:01:00.003+02:00

Eg er forelska, i ei jente, som eg aldri har møtt. Major girl crush, som dei seier. Ho heiter Laura, og ser så alvorleg ut, nesten redd. Eller som om ho ikkje bryr seg. Også opnar ho munnen, også blir alt vakkert.

blogg om køben og vår

2010-04-26T19:25:00.005+02:00

Øyvind Gallefoss klagar over at eg har slutta å blogge. Han har ikkje så mykje å ta seg til, der han sit i Afrika. Han har ikkje så mange ting heller, etter at ein jævel stal dei. Denne er til deg Øyvind, ein blogg om meg og køben og våren. Ikkje noko hokus pokus, berre rett fram.

I det siste, har eg blitt kjent med nye folk. Jaha, tenkjer du, akkurat som om det er noko å blogge om. Det som er greia da, er at dei er så fine desse folka. Det er riktignok ingen danske (jmf. nyttårsforsett), men sidan kvaliteten er såpass over gjennomsnittet på heile gjengen, går det greit at dei er norske.

I det siste har det eg trudde var våren for tre veker sidan, blitt vår på ekte. Eg snakkar tynn jakke og folk som ligg slengt overalt med ei tuborg i eine handa og eingongsgrillen i den andre. Eg har begynt å elske Nørrebro igjen, som eg gjorde heilt i starten. Eg er så enkel, gi meg ei sol og eit par småsko, så har du meg i di hule hand.

I går arrangerte eg og Mari Ann og Ingeborg 'Kulturell Søndag', for oss sjølve. Statens museum for kunst, vi valgte å ikkje la oss provosere av ymse kjønnsorganutstillingar og lot oss heller ikkje imponere stort av kopparstikksamlinga. Men for all del, vi var nøgde alle tre. Særleg Ingeborg, som slo til med tomatsuppe, ho likar det. Vi avslutta med å sitte på ein benk, på eit torg, saman med ti sterkt berusa menn av det meir sjuskete slaget. Dei sparka fotball, mellom uteserveringa til kafeane rundt omkring. Det heile var litt vakkert, på eit vis. Dei krangla litt, kasta litt øl på kafégjestane, vart venar igjen og klemte kvarandre. Vi sat der til politiet kom, og enda litt lengre, i tilfelle det vart meir action. Det skjedde lite. Ein av dei prøvde å sparke fotball med ei blond politidame. Ein av dei spurte om han kunne få eit kyss, eg sa nei.

Eg har det fint.

b-day

2010-04-01T00:26:00.004+02:00

Bursdag er ein heilt vanleg dag. Eg har levd i 25 år, det er 5 år til eg er 30. Det er enkel matematik, og når eg er 30, er eg ca. vaksen. Eg bur i utlandet, er ferdig utdanna om litt under to år, og gjer stort sett som eg vil. Eg er stygt redd for at eg per definisjon allereie er vaksen. Likevel, har eg store problem med å overbevise meg sjølv om at bursdag er ein heilt vanleg dag. Eg sit i mørket (eller koselys, som eg likar betre) ein stad i Oslo, drikk raudvin og stirrar på mobilen. Er bursdags-sms meir verdt enn bursdags-facebookmelding? Eller har folk slutta med det, bursdags-sms altså. Det er faen (unnskyld språket) ikkje lenge sidan folk starta med bursdags-sms. Og ringer folk fortsatt? Eg går ut i frå det, og førebur meg på å vere djupt skuffa om folk eg forventar telefonsamtale frå ikkje ringer. I fjor ringte ikkje pappa, og min bror gløymde det heilt. Eller bursdag ER jo ein heilt vanleg dag, så det burde kanskje ikkje skuffe meg slik. Det er berre ein liten rosa del av meg som fortsatt vil ha på lakksko og diadem, og få sjokoladekake forma som eit 25-tal. No kjem Ida snart, vi skal ha 8 timars kvalitetstid, og søve 6 av dei. God påske.

wtf? vår?

2010-03-07T01:56:00.003+01:00

Det er våkenatt igjen, tydelegvis. Eg gidd ikkje kjempe imot lengre, eg blir berre sur og gretten om eg skal knipe augene saman og vere sta. Sjølvsagt burde eg brukt desse våketimane på pensum og min komande eksamen om omlag ei veke, det er berre at eg ikkje greier konsentrere meg når veggane ristar i aerobictakt. Dette er jo ikkje noko nytt, ikkje noko de ikkje visste frå før.

Det som derimot er nytt, OG positivt (shit), er at våren kanskje nesten er her. Eller, det er sol, og i går høyrte eg ein fugl som sang for andre dag på rad. Minner mistenkeleg om vår, alt bortsett frå minusgradane. Minusgradar vert bagatellar når sola skin. Dei siste dagane har eg fantasert om skiturar med termos og sitjeunderlag. Og dette er meg, som ikkje er LITT født med ski på beina ein gong, ein skavank mine foreldre også svikta massivt i å rette opp i løpet av oppveksten min. Altså, mamma og pappa (misforstå meg rett no), takk for ei over gjennomsnittleg god oppdraging, men det har ikkje vore særleg mange lange idylliske skiturar, har det vel? Kanskje må det sunnmørske klimaet også ta ein del av skulda, eg ser den. Dette vart jo berre ei dårleg, poenglaus tankerekke, digresjon liksom. Poenget var sikkert at blå himmel, sol og minusgrader er så fint at det får sjølv meg til å lengte etter kontakt med den urnorske og nasjonalromantiske delen av meg. Og, at eg ville skrive om noko fint for ein gongs skuld.

Naboane har fått ny karaokemaskin, eller singstar sikkert. Eg likar tanken på karaokemaskin best. No er det duett, "where the wild roses grow". For ein fest. Dei vekslar litt, han nede med den tunge rocken og dei oppe med karakokemaskina, rottar seg saman og sørgar for at eg ikkje får sove. Det er stille innimellom, lenge nok til at eg trur det er over, så snart eg nesten finn roa, brakar det laus. Eg ønskar meg formstøpte øyreproppar til bursdagen min. Det og hårfønar.

amor fati.

2010-02-25T20:02:00.002+01:00

Eg er røvfattig igjen, og det er ikkje min feil. Det er universitetet sin feil. Hæ? Burde eg skaffe meg ein jobb, seier du? Vel, eg er ikkje dum. Danskane vil berre ikkje ha meg, for eg har søkt, fleire gongar. Og då eg ikkje fekk ei einaste tilbakemelding, ingenting, ikkje eingong eit avslag, ringte eg ålesund sjukehus og sørga for at eg fekk jobbbe meir eller mindre HEILE jula. Nok til at eg skal overleve fram til lånet kjem, tenkte eg. Neineinei. Dumme lille Ali. Kanskje i mai, om du er heldig. Såeh, no prøvar eg å sondere terrenget for moglege inntektskjelder igjen. Ei populær stilling er "skilt-holdar" på strøget, kanskje verdas definitivt verste jobb. Sjølv dei er opptekne. Medan eg leitar, og ventar, har eg bestemt meg for å godta situasjonen. Omfavne den, det er det einaste som dug. Ok, så er eg blakk (blakkare enn du trur) igjen på ubestemt tid, kva har det eigentleg å seie? I det store og heile? Kva om vi alle prøver å fokusere på det som skjer akkurat her og no, i dette sekundet. Drit i kva som skjer om to timar, eller to år, drit i igår. For akkurat no, her, har eg det fint. Heilt fint. Amor Fati, elsk skjebna di, eller noko i den duren.

tre veker

2010-02-20T20:29:00.003+01:00

Mari Ann har dratt heim, og ho har tenkt å vere vekke i tre veker. Eg har allereie møtt veggen. Det er så veldig stille her. Naboen har ikkje hatt fest på ei veke. Eg sit i mørket, eller koselyset, som eg likar å kalle det, og tyner internett for det aller siste det har å by på av underholdning. Vinteren har fortsatt kvelertak på byen. Eg tyr til alt som finns av tv-seriar for å halde livslysta ved like. Alt som kan gje ein illusjon av at det finns noko varmare, eller noko meir meiningsfullt enn blaute sko og danskar som nektar å forstå kva eg seier. Og musikk, av og til tenker eg at eg hadde vore død utan musikk. Ja, eg er ein klisje. Men sånn er det, eg kan finne meg i ein god del hvis eg kan få behalde musikken. Eg har ingen peiling på kva eg eigentleg ville seie, poenget liksom. Kanskje at det ikkje er så nøye kvar du er, så lenge du har dei riktige menneska der. Sikkert noko i den duren, passe klisjeaktig. Eg er snart tom for saltstenger, og internett er snart oppbrukt.

Til Mamma

2010-02-14T10:59:00.002+01:00

Eg ville allermest ha vore heime hjå deg akkurat no. Du skulle fått frukost på senga og kake til lunsj. Kanskje eit heimelaga kort. Også kunne vi gjort alt du hadde lyst til, heile dagen. God morsdag mamma, eg er glad i deg.

VINTER

2010-02-03T17:57:00.002+01:00

Altså, sutreblogg nr.2 på under ei veke. Det er ikkje særleg attraktivt og sjarmerande, eg veit, men sånn er det, og sånn blir det. Det er vinter, og det verkar som den aldri skal forsvinne. Eg hugsar ikkje korleis det kjennes å gå ute i småsko lenger, eller utan tre tonn med skjerf og strømpebukser. Også er det mørkt heile tida, og hvis vi skulle vere så priviligerte å få litt sol på dei bleike tryna våre ein gang i blant, varer det uansett aldri i meir enn ein liten time. Københavnarane er desperate, dei trykker seg saman og skvisar seg inn i dei allereie overfyllte bussane. Dei som ikkje får komme på, hamrar på døra og bannar til sjåføren. Det er jo heile fem minutt til neste kjem. Det er vått overalt, ei brungrå slush-aktig masse fyller gatene, og yttergangane til alle som vågar seg ut.

Menneska i gatene har sammenbitte tenner og tomme blikk, dei tenker alle på korleis dei skal overleve. Det er survival of the fittest, her ein dag hjalp eg ei gamal dame over vegen, ho var minst tohundre. Eg veit ikkje kor lenge ho hadde stått der, midt mellom bilvegen og sykkelfeltet, ho ropte om hjelp. Det er ikkje meininga at du skal måtte rope om hjelp, når det er 30 menneske mindre enn fem meter frå deg til ei kvar tid.

Og, som toppen av kransekaka, har eg fått lisensrekning i posten. Eller medieavgift som det heiter her. Det er ikkje som heime, der treng du berre dra for gardinene når lisensmannen kjem. Her sender dei ei rekning, og betalar du ikkje den, får du bot. Det er jo for så vidt greit nok, det som irriterar er at du må betale sjølv om du ikkje har tv, eller radio. Så lenge du har ein pc, eller ein MOBILTELEFON med internetttilgang på, må du betale. Og, bor du i kollektiv med, la oss seie, FEM andre, må ALLE betale kvar si avgift. Sjølvom det berre fins ein tv i huset. ABSURD. Der fins foresten eit unntak, hvis du bor saman med kjæresten din treng du berre betale ei avgift. Det kallar eg diskriminering. Såeh, heretter skal eg innleie eit førehald til alle eg bur med, eg startar med Mari Ann.

stemningsrapport

2010-01-30T02:40:00.005+01:00

Eg er tilbake i kongens by. Det er natt, og eg er vaken. Og neida, eg har ikkje vore på fest. Eg har ikkje hatt mareritt heller. Faktisk så søv eg heilt fantastisk godt og djupt til for nøyaktig eit kvarter sidan. For eit kvarter sidan kom min særdeles usympatiske nabo heim, med sitt relativt spekulative entourage på slep. I etasjen under meg sit ein gjeng utskot og kranglar om kontrollen over stereoanlegget, og jaggu har dei ikkje ulik musikksmak også. Min favoritt til no er "untz untz untz", kul låt. Og så har dei tydelegvis nedsatt hørsel. Dei har ikkje så mykje å prate om, difor er det like greit å skru volumet opp ein etasje eller fem, først som sist. Syns du eg er urettvis? At eg ikkje kan vite om dei er utskot eller spekulative. Vel, med til historia høyrer det at eg tidlegare har vore nede hjå min kjære nabo, banka på, og forsiktig prøvd å krevje tilbake mine rettar til ei god natts søvn. Personen som opna døra var vanskeleg å setje i bås, mann eller kvinne? Død eller levande? Såg dumt på meg i eit minutt før han gaula etter husets herre. Anders. Anders er ein alminneleg ung mann, sånn i slutten av tjueåra, med caps. Han likar å vere oppe om natta å spele i overkant høg musikk, saman med freakshowet sitt. Han ser på meg, enda dummare, lenge. "Jammen....det er WEEKEND!", han seier det som en grinete treåring som har fått beskjed om å pusse tennene. Før eg skjønar kva som skjer har han smelt døra i trynet på meg, berre slik at eg kan hate han enda meir intenst.

Og. Eg har ein teori om at eg er den einaste i heile bygården, som plagast av dette. Drittnabo, drittby, drittland.

nytt år

2010-01-12T11:58:00.002+01:00

Det er nytt år, og eg har tradisjon tru eit knippe nyttårsforsett eg har tenkt å gjennomføre med god stil. Alle er ikkje ferdig formulert enda, hittil har eg følgjande:

1) flytande dansk før somaren.

2) minst to nye danske venar.

3) mindre kaffi og meir grøn te (ettersom det er kilda til evig ungdom)

Eg er foresten tilbake i Køben (eller KBH som alle dei kule seier), har eksamen (som varer i sju dagar) og reiser til Oslo (og Bergen) så snart eg har levert. Må berre starte skrivinga, etter planen skal det skje i dag. Eg må berre rense vannkokaren først.

Stay tuned, som dei seier.

Heime

2009-12-17T22:13:00.002+01:00

Eg er heime da liksom. Det er fint, for her er så frisk luft. Sjøluft. Eg vil vere her for alltid. Jobb er fint, det var som å kome heim, endå ein gong. Men så trur eg ikkje at eg gidd å skrive bloggar, fordiatte no kan eg berre stikke ned til mormor og besten, og det er betre enn å sende dei en link til bloggen. Eg er supertrøytt, det er difor eg skriv sånn, kort og presist og konsist. God Jul.

Hopenhagen

2009-12-08T12:18:00.002+01:00

I går skulka (det kallast coping-bevisste meistringsmekanismar) eg heimeeksamen for å sjå Gro Harlem Brundtland tale om klima på rådhuspladsen. Etterpå spelte Nephew opp til dans, eg og Mari Ann vart 15 år igjen. Vi gaula litt, hoppa litt og prøvde så godt vi kunne å henge med på alt den danske blodfansen tydelegvis har hatt årevis på å øve inn. Integrering på høgt nivå. No sit eg på kjøkenet og "nyt" heimeeksamen og håpar klimagjengen får redda verda. Forhåpentlegvis vil 1200 limousinar og gratis tenester frå byens gledespiger hjelpe på avgjersletakinga til dei høge herrane. Her er 360grader dårleg mobilfilming av Nephew:

examen og glede

2009-12-06T12:11:00.004+01:00

I morgon startar min første eksamen, den varer i sju dagar, og i løpet av dei sju dagane må eg skrive 14 sider. Eg har ikkje lest dei siste tre dagane, ikkje mykje. Eg tek dette med knusande ro. 7 dagar og 14 sider, to sider om dagen, det må vel gå. Og kvifor skal ein sitte å pugge detaljfakta om kjernefamilien og sosiale strukturar når ein kanskje ikkje treng det.

Fyflade, eg gler meg til å kome heim no. Eg skal riktig nok jobbe ræva av meg, men det er greit. Eg har sjekka Ålesund Bibliotek sine opningstider, og sett opp timeplan for lesing, sånn i førehald til jobbinga. Eg har tre dagar jul. Men eg gler meg likevel, til den friske lufta, til stille, til menneske som er eit hakk mindre direkte, til sunnmørsdialekt. Det er viktig å glede seg har eg høyrt. Eg lagar difor ei gledesliste, slik at eg med eit tastetrykk kan bli minna på kvifor livet er verdt å leve.

1) Ida Svendsen 11.desember.

2) Sunnmøre, frisk luft og den finaste familien.

3) Pengar på konto 10.januar.

4) CPH-OSL 19.januar.

5) Togtur til bergen.

6) Masterstudent 1.Februar.

7) Vår.

Der. Meir er det ikkje per dags dato å glede seg over. Men dette er plenti. Eg kan ikkje krevje mykje meir enn dette.

I det siste har vi...

2009-12-01T23:53:00.002+01:00

Fået besøk av en tynd julemand.

Plastra knust finger.

Prøvd å gjere det koseleg.

Fått tjukkeraggar i posten. Frå Sabine.

Fått Julekalender av Linn. Og eigentleg fra Sabine også, men den viser ikkje på biletet.

Og, ok, eg veit at dette er halvkjip blogging, men det har ikkje skjedd noko som kan måle seg med "tha finger", har ikkje svimt av noko særleg i det siste heller. Kjem sterkare tilbake, så snart pensum er keisamt igjen. Ganske snart.

Historia om fingeren og vaskemaskina

2009-11-27T09:32:00.005+01:00

Endeleg skjedde det noko. Vi var begge, både eg og Linn, understimulert i førehald til action. Pensum som sirkulerar rundt diskursanalyse og alle verdas "ismar" gir ikkje mykje rom for utagering. Det var morgon, eg hadde på førehand planlagt at eg skulle vaske klede, og svømme. Sidan eg mislikar begge dele like mykje, hadde eg prokrastinert i om lag ei veke. Denne morgonen derimot, skulle det skje.

Eg ruslar ut, over bakgården, og ned i vaskekjellaren. Der er ingen, mørkt og stille. Hadde eg berre visst kva som venta meg. Etter å ha lessa alle mine skitne truser inn i ei maskin, smell eg igjen døra, og i same sekund, utan at eg heilt har skjønt kva som skjer, vræler eg, bannar og brøler. Eg forstår etterkvart at eg har vodt i fingeren, og etter å hå hoppa opp og ned i nåkre minutt, drar eg fram fingeren for å inspisere. Ein blå og kvit langfinger gliser mot meg, det piplar blod ut av ei sprekk midt på neglen. Lurt Alice, trykk igjen døra over fingaren din du, lurt. Det dunkar. Ok, dette går bra, sleng i vaskepulveret, kom deg ut, over bakgården og heim. Eg ler nervøst inne i meg.

Ute i bakgården går det opp for meg at dette slett ikkje går bra. Eg sjanglar, slit med å fokusere. Tek ei lita pause ved eit rekkverk, prøver å smile passe jovialt til arbeidarane som legg asfalt fem meter frå meg. Trekk pusten djupt og går på, berre tredve meter til. Eg greier ikkje låse opp døra, ser ikkje nøkkelholet skikkeleg, flaks for meg kjem det ei jente og slepp meg inn. Eg trur ho snakka til meg. Eg er inne, berre trappene att. Etter fem trinn synk eg saman i trappa. Eg kaldsvettar og kjenner at eg må spy. Eg ser ingenting, brillene mine duggar. Eg tenker på alt eg har lært om angsttrening, og aktiviering av nervesystemet når ein trur ein skal svime av. Ingenting virkar. Fem minutt i trappa, eg trekk pusten og skal ta dei siste trinna. På eit mirakuløst vis får eg låst opp døra, også blir det svart. Eg høyrer Linn i det fjerne, og meg sjølv som pustar tungt og stønnar. Eg skjønar at eg ligg i den pittelille gangen vår. Når orda først kjem, kjem dei saman med ein tåreflom, og at Linn i det heile skjønar noko av det eg hiksta fram er jo godt gjort. Linn tørker blod, rensar og plastrar medan eg grin som ein fireåring.

Eg står opp, drikk eit glas vatn (og et eit knekkebrød med nutella) medan Linn tørkar blodet frå veggane og kostar opp vaskepulver frå golvet. Linn seier at ho trudde eg hadde fått slag, eg seier at det var flaks at det ikkje var det. Også ler vi, høgt og lenge. Resten av dagen låg eg på sofaen og tenkte "buhu, det kom blod ut av neglen min".

La meg vise deg København! (tips & trix, del 2)

2009-11-16T20:34:00.010+01:00

Assistens Kirkegård er så fin

Eg må nok ta dette i ganske mange deler, for eg kjem stadig på nye ting. Oppdagar nye stader, fine ting, som er verdt å anbefale. Men la meg starte med det mest innlysande, som eg har tenkt på ganske lenge.

1) Skaff deg eit kart (eller kort på dansk) og ein sykkel. Ein kan leige sykkel både her og der, og det er ti gongar lettare å sykle enn å gå, hvis ein har lyst til å sjå litt av byen.

2) Dropp frukosten. Eller et pittelitt. Og så, kjøper du ein brunsj-talerken på ein fin liten kafé. Alle kafear (nesten) har brunsj på menyen, det betyr "litt av alt", pannekaker, brød, yoghurt, ost, salat, eggerøre, etc. Fantastisk greie.

3) Eit av mine heitaste tips er indre Nørrebro, nærare bestemt Elmegade (Elm Street hvis du vil vere hipp), det ligg rett over Dronning Louises Bro. Shop fine små ting som du ikkje finn andre stadar. Et lunsj/brunsj på "The Laundromat" og lat som om du er med i ein film. Eg kan nevne hundre ting som bør sjekkast ut i Elmegade, men når du først er der, er det uansett vanskeleg å la vere å legge merke til alt. Fin gate. Fine ting i vindauga.

4) Om du er halvdø etter timesvis med sjåpping, brustein og eksos, hiv deg på sykkelen og stikk til Frederiksberg Have. Det tek 20 min (plussminus) frå sentrum, og så er der ein dyrehage der. Og eit slott, og eit kinesisk lysthus. Mykje grønt og ganske stille. Og Københavns einaste bakke, type bratt. Fint om du har nokon du kan halde i handa medan du vandrar mellom bøk og bjørk, men det går bra utan også. Eg har prøvd.

5) Om Haven blir for langt å dra, så anbefalast Assistens Kirkegård på Nørrebro som eit god alternativ og som avbrekk frå metropolen. Her kan du jogge mellom gravene om du vil, eller sette deg ved grava til H.C. Andersen og lese ei god bok. Slikt er lov.

Og, sånn på tampen (kva no enn tampen er), er det lurt å hugse at butikkane i Køben stenger mykje tidlegare enn i Noreg. Laurdagar stenger dei gjerne fem. På kvardagar stenger dagligvarebutikkane åtte. Men så har dei søndagsopent nesten overalt kvar første søndag i månaden da. Det var liksom det eg kom på først, det eg ville brukt tida mi på. Altså, dette kjem jo sjølvsagt i tillegg til dei obligatoriske turane på strøget og i tivloi. Ajaja, eg har tusen fleire tips. Eg plasserar dei på pinebenken, medan eg latar som eg er ein superpoppis reisebloggar, og at folk bryr seg om kva eg skriv.

Vakre (og ikkje spesielt farlege) Nørrebro.

Halvnakne, glade menneske i Frederiksberg Have (sånn på tampen).

tips & trix, del 1

2009-11-14T11:10:00.005+01:00

I dag er det ein månad til eg er ferdig med min første eksamen i København. Det betyr, ein månad til juleferie. Gud som eg gler meg, sjølvom det i praksis ikkje blir mykje ferie, julejobbing heller. Eller julelesing. Men det er greit. Så lenge eg får frisk luft, knirkefritt gulv og varmepumpe.

Ikkje fordi det er eit apropos, eller har noko med saken å gjere, men eg tenkte å dele mine erfaringar om København med min enorme leserskare. Køben er jo ein typisk weekend-by. Og det er jo typisk at ein brukar mykje tid på feiling og prøving og sånt, når ein berre har ei helg å slå seg laus på. Difor: Alice sin guide til den perfekte weekend i kongens by. La meg introdusere det heile med 5 ting du IKKJE bør gjere.

1) Strøget, på laurdagar. Særleg om det er fint ver. Om du likar ekstrem intimitet med ekstremt mange menneske du ikkje kjenner på ein gong, go ahead, slå deg laus. Hvis ikkje, finn på noko anna.

2) Nyhavn og mat, kombinasjonen. Nyhavn er overprisa med kjip mat og dårleg service.

3) Den lille havfrue, er pittelita, grå og oppskrytt. Ingen ting du skal bruke di dyrebare tid på. Verkeleg.

4) Sightseeingbåtane i Nyhavn. Neineinei. Nei. Eg blir iallfall ikkje med.

5) Ikkje kjøp pannekaker etc av den sure, blonde dama som held til sånn ca midt på strøget. Ho er så gretten at ho fortjener ikkje kundar. Og ein gong stumpa ho røyken fem cm frå pannekaka mi.

Neste gong blir det fokus på fine, fantastiske og fabelaktige Køben. Stay tuned for fleire heite tips om denne europeiske storbyen. Hooi, for eit herleg tidsfordriv sånn i oppkøyringa til eksamen. Betre enn den vanlege husvaskinga.

Torsdagen, bøtta og alt som lyser i mørket

2009-11-07T17:07:00.004+01:00

Ida dansar ved sida av ei jente med posh sveis

Ida og pakkisdansen

Mari, Ida, Ali & bøtta

Eg latar som eg drikk, for det var ikkje særleg godt.

Unnskyld Ida.

Det er natt

2009-11-01T02:07:00.002+01:00

Det er natt, og eg er vaken. Eg har høyrt at ein ikkje skal ligge å vri seg i meir enn ein halv time. Så eg skriv. Helst skulle eg gått ein tur. Eller sprunge til eg fekk blodsmak i munnen. Diverre bur eg i the dodgy end of town, og noko seier meg at det er greit å ikkje gå lange turar i mørke bakgader på Allhelgensnatt. Har ikkje på briller, og skjermen er litt langt borte, så tilgje meg skrivefeila. Aj, det var uinteressant.

I går var det juleøl-slepp i Danmark, stemninga er litt som julaften+17.mai. Folk trykker seg saman på dei minste barane dei kan finne, ventar og ventar, på ølet. Når det endeleg kjem, kl.20.59 presis, er det gratis i ein time. Og folk går bananas. Trykker seg saman. Om du må på do må det planleggast i god tid, slik at du får alboga deg fram i tide. Sidan ølet er gratis, må ein jo gjerne på do ein gong eller to. Også syng alle juleøl-sangen og får klemmar av framande blånissar med blinkande luer. Passe utfordrande for mi noko strenge intimgrense, kan du seie. Kor lenge kan eg ikkje prøve å sove før eg kan prøve igjen?

Og, eg saknar alle saman. Når nesten alle ein har brukt dei siste fire åra på å lære å kjenne, og som har lært å kjenne meg, plutseleg er i hundre andre land, då er det kanskje greit å sakne? Andre land er så langt borte. Og min sakne-terskel er så lav. Kanskje trur eg berre at graset er grønare på andre sida. Eg veit ingenting.

Eg lurer litt på kva eg kan skrive her, og kva som blir for mykje utlevering. Grensa går nok ein stad ved "verda hatar meg, og eg hatar verda-blogging". På andre sida blir det for dumt å kun skrive blomsterbloggar om morsomme danske ord. Eg går for ein mellomting, og satsar på ein moderert versjon av akkurat det eg tenkjer. Ganske moderert eigentleg.

Har fått ny, fin sykkel. Gammalfin. Er livredd for at den skal bli stolen. Øhfh, eg er fortsatt vaken.

minus sykkel

2009-10-16T15:04:00.003+02:00

Som de kanskje har skjønt, er trikset for å overleve i København å ha ein sykkel. Drit i å gå, buss er uhipt, bil er upraktisk, sykkel er fantastisk. Og denne byen er fantastisk å sykle i. Alle i københavn har fine, gammaldagse mormor-syklar, medan eg har rast rundt på min norske mountainbike-sak og følt meg ganske utanfor. I starten, var eg mest misunnelig og tulla litt med at når min ein vakker dag blir stjelt, skal eg og ha fin mormorsykkel. I dag, mine damer og herrer, har eg endeleg fått sjansen til å kjøpe ny sykkel. Ein eller annan usympatisk jævel (ja, JÆVEL) har sneke seg inn i bakgården, klipt av låsen min og sykla plystrande avgårde. Sikkert ein ussel sykkelforhandlar med bruktbutikk på bakrommet, sikkert på vesterbro. Ajajaj. Eg er så sint. Sint og handikappa. For kva skal eg gjere no? GÅ? Eg vil ikkje ha fin mormor-sykkel, eg vil ha norsk, blå mountainbike med 21 gir. Eg bannar inni meg, høgt. Dette kjem nok under kategorien "emosjonelle bloggar", slike som eg angrar på i ettertid. Men, argh. Stjeling er ikkje greit.

meir språk

2009-10-13T17:57:00.002+02:00

Linn er i San Fran og syklar tandem over golden gate bridge. Eg er heime aleine, syklar for det meste solo, helst over dronning louises bro. Det er ikkje særleg stas, om du samanliknar, ikkje noko å vere kry over. I tillegg er det pisskalt, eller efterår som det heiter.

Foresten, apropos, så er vårrull "forårsrull" på dansk. Ostepop er "oste-rejer", og makrell i tomat er "makrel-guf". Også drit dei i dobbelkonsonant på slutten av små korte ord. Til dømes har brystkreftkampanjen her slagordet "støt brysterne". Kan få konsekvensar ved misforståing, tenker eg. Takk er tak og skatt er skat etc. Og sist men ikkje minst, kan ein nevne dei noko tvilsame omgrepa dei brukar på enkelte grupper i samfunnet. Er du psykisk utviklingshemma, kallar dei deg ein "spasser", har du eit eit mentalt problem, er du "sinsyg" og bor gjerne på "sinsygehus". Barnehjem er "børne asyl". Homofile fins ikkje, her er dei "bøsser og lesbiske". Dagens språkfascinasjon, direkte frå meg til deg. Sånn neste gong, skal eg lage ein købenguide. Eller kanskje fleire, noko for ein kvar smak liksom.

Har ikkje skrudd på varme enda, drøyer det i det lengste, testar meg sjølv. Eg saknar Linn.

Eg oppdaterar

2009-10-07T18:37:00.004+02:00

OK. Alt er ikkje nytt og spanande lenger. Det som begeistra meg for tre veker sidan, er kvardag no. Når danskane seier 'skraldespand', eller 'super sejt' eller 'hvad fanden laver du' ler eg ikkje lenger høgt og hemningslaust. Eg smiler litt, av og til berre inni meg. Forelskinga er på veg over i eit meir modent førehald, kan du seie. Eg har hatt mi første forelesing i klinisk psykologi, og er begeistra for første gong på eit halvt år, i skulesamanheng. Eg vekslar mellom å la Florence Welch og John Olav Nilsen fascinere meg. Gjer mitt ypparste for å bli stamkunde på ein kafé som er litt utanfor den verste løypa men likevel (eller derfor) hip nok. Dette fører med seg ein del prøving og feiling. Hittil sit vi tilbake med Wascator og Tjili Pop Kafé som dei beste kandidatane. Dra dit (i staden for strøget) neste gang du er på heisatur i kongens by. I går vart eg helst på av bartendaren på førstnevnte, på gata. Du tenker kanskje, at det er langt fra eit bra teikn. Men, heihei, slapp av, eg hadde berre vore der to gongar. Altså, enten har eg ein distinkt utsjånad som ufrivillig brenn seg fast på netthinna til folk (kan også vere både bra og dårleg). Eller så har denne bartendaren autistiske fotohukommelsestendensar, freak med andre ord.

Hovsa, jeg må lige ud at træffe nogle smukke piger. Joda, det er fortsatt morosamt.

Gull i Munn

2009-09-29T09:44:00.007+02:00

Eg og Linn har det heilt fint. Vi ler mykje, Linn gjer litt narr av meg, også plagar eg ho litt tilbake, også ler vi av det, også ler vi litt av 'Jakten på Kjærligheten'. Mykje latter altså. Hygge som dei seier. Stort sett, er det slik. Hvis vil ser bort frå ein minor detail, morgonane. Morgonane er berre ikkje vår tid, eller vår greie. Eller ja, det vil seie, det er mi greie. Eg er aldri så munter som på morgonen. Linn er aldri så mutt som på morgonen. Sjølvsagt irriterar det ekstra å ha eit syngande, sprudlande vesen som trippar rundt med ei skål yoghurt naturell og poengterar at det er ein ny dag. I tillegg insisterar eg på å høyre dansk p3 for å eksponere meg sjølv for mest mogleg dansk sprog på morgonkvisten. Det er synd på Linn. Så i dag bestemte eg meg for å gå meg ein tur for å riste av meg den verste munterheita. Sola skein, menneska smilte, eg kjøpte kaffi, og frukost. Kjem syngangande og begeistra tilbake. Frå rommet til Linn høyrer eg eit frustrert "åååh, du er så glad..." Men altså, sjå på dette da, eg kan ikkje hjelpe for det. Sol, invandrarar som sel frukt og grafiti. Heilt grei start på dagen.

god morgon danmark

2009-09-25T10:03:00.007+02:00

Eg sit på kjøkenet og et yoghurt med dansk müsli. Økologisk, alt er økologisk i dette landet. Høyrer på dansk p3, dei spelar Gawin DeGraw, hvis ein skriv det slik. Det er heilt greit sånn på morgonkvisten, det går bra. Sånn ellers har det sakte men sikkert begynnt å likne kvardag her, eller eg veit ikkje kva kvardag i Køben er, men eg håper det er dette. Der stod Linn opp, ho har klipt seg, og er fin. Eg skulle gjerne tatt eit bilete av ho no, i morgonkåpa, men eg trur ikkje det er greit. Eg kjenner eg må passe meg for å ikkje blogge kjipt. Kjipe bloggar kan du få billig av meg, sei frå om eg er/blir overdrevent kjip, ver så snild. Så skal eg gjere noko sprøtt og blogge om det. I dag blir nok ikkje noko sånn utover det vanlege tulent, eg og Mari Ann skal på den sorte diamant for å lese, ja den sorte diamant, det kallar danskane biblioteket sitt. Snakk om dramatisk og pompøst namn til tørt og veldig veldig stille hus. Kanskje drar det ungdommen bort frå husokkupering og bandeopprør (som det heiter) over til litteraturen. La oss håpe.

Sånn uansett, eg ville eigentleg berre å dele dagens utsikt med deg. Eg og Linn har fått Chilliplante. Fedt.

DET ER IKKJE TØFT Å VERE DØD

2009-09-18T17:39:00.004+02:00

Eg og Linn har brukt sure 400 kroner på hjelmar i dag. Sure no ja, men når eg ligg der helselaus på bakken, kjørt ned av ein overivrig sykkeltaxi, då skal eg smile og tenke at eg om ikkje anna har hovudet intakt. Eg har også gitt opp å sjå bra ut når eg syklar, sykling er til for å kome seg frå A til B, ikkje for at luggen skal ligge perfekt. Eg kan like gjerne bruke hjelm. Og sjå, det er ein sånn ein skatehjelm, dermed glir eg også lett inn i skatemiljøet rett borti høgget her. Nye venar blir som ein leik med den nye hjelmen. Mamma syns det ser ut som eg skal ut i krig, det er forsåvidt heilt sant. Og for dei som lurer, ja det ER sommar her, solbriller og t-skjorte ftw.

lang uinteressant post

2009-09-15T15:12:00.008+02:00

I dag har eg snakka med administrasjonen på Institut for Psykologi. Eg har fortalt at ej trur kanskje eg har betalt fjortentusen kroner for eit fag eg like gjerne kunne tatt gratis. Og at dette har skjedd fordi Københavns Universitet har vore så usannsynleg dårlege på å opplyse om sånn ca alt mogleg. Dårlegdårlegdårleg.

Over til poenget. Det denne administrative dama presterar å gjere, er å seie "Jammen assåå, jeg kan godt forstå at du bliver frusteret i en slik situasjon. Men du skal lige forstå hvor heldig du har været, det er ik mange der får være BÅDE utvekslingsstuderende og privatist hos oss. Det er meget svært. Ja, jeg kan godt forstå at det er mange penger, men asså, det er en meget god investering. Jeg ønsker deg meget til lykke med dine eksamener, dette skal gå så godt så. Du er svært heldig, blablabla...burde være takknemlig blablabla... og NEI DU KA SAGTENS IK FÅ DINE PENGER IGJEN!" Alt dette med det mest empatiske blikket du kan tenke deg.

Og eg, nikkar, og nikkar, eg forstår, jada eg forstår det også. Tårene pressar på og klumpen i halsen veks, for eg er så sint, og så veldig liten der eg står. Og berre fordi ho er vaksen, og har tatt eit kurs i hersketeknikk, blir eg heilt sett ut av spel. Seier takk for hjelpa, hade godt, og går før eg byjar å belje framføre ho.

No ser det ut til at eg har delt ein lille smule meir informasjon om denne dagen enn strengt tatt nødvendig. Menja, konklusjon, kjip dag, kjip dame, kjipt institutt, det går uansett bra, må berre bruke nåkre dagar på å bearbeide at eg har betalt fjortetusen unødvendige kroner for eit fag utan undervising i, der eksamen er lagt til same veka som et av dei andre faga eg tar. Ok, eg treng nok minst to veker. Det går bra.

nyttårs

2009-09-13T23:00:00.003+02:00

Det er mange fine folk på utveksling i køben. Hurra for det. (Bilete frå Linn sitt kamera.)

Det danske sprog

2009-09-10T13:00:00.005+02:00

Utsikt frå semtrum mot Nørrebro

Litt meir i retning Østerbro

Og mot sentrum

Danskane er foresten rare. Dei kallar bossbøtte for skraldespand, og kyr for køer og vanskeleg for svært. Moped er knallert. Gøy er sjovt. Dei seier aldri kjempesjovt, men super sjovt og super sejt og super fedt. Anledning er lejlighed. Rompe er foresten røv. Å smile er å grine. Skit er snavs. Søtt tenker du kanskje, men nei, ikkje forhast deg med konklusjonane. Jajo, det er søtt, og sjarmerande, og morosamt, når dei snakkar også, sjølv om du berre forstår om lag femti prosent av det dei seier. Problemet er når du sjølv skal prøve deg. Eit så enkelt og banalt ord som gade, ganske likt vårt norske gate, blir ein kamp med vokalar og konsonantar og lydar. Tunga krøllar seg i protest. Du trudde kanskje du takla det danske sprog passe greit, neinei, i norge kanskje, men her ler dei av deg. "Gade" (uttalast om lag slik: "gææø") seier du, og blir møtt av tvilande blikk og trøstande smil, før dei slår over til engelsk først som sist. For norsk gidd dei iallfall ikkje prøve å forstå. Og trur dei du er svensk, kan du like gjerne gi opp, det gidd dei heller ikkje forstå, og i tillegg kan dei ikkje fordra deg. Neida, dei er flotte danskane, hjelpsame og hyggelige, så lenge du snakkar perfekt dansk.

I kveld skal vi på semesterstartfest, det er temafest, temaet er tamtatata: NYTTÅR! Ja, dei er rare. Men vi gler oss uansett, for eg skal ha på paljettkjolen.

Jeg vil boo på Nørrebrooo!

2009-09-06T19:14:00.005+02:00

Eg og Linn har bestemt at kvar søndag er kulturell søndag. Flaks som vi har, vandra vi rett inn i Kulturelle Markedsdage 2009 her i nabolaget. Før vi visste ordet av det, fann vi oss sjølv midt i ei kreativ blanding av fyllikar, bestemødre og snørrungar, alle i strålande dansk humør. Høge på livet, pølser og øl. Ei dame kjem bort til oss og spør om vi har fått sangen? Vi ristar på hovudet, og får utdelt ein sangtekst. Det er allsang, sånn heilt på grensa. Passe falskt, og hærleg uhøgtideleg. Vi syng med, vi er begeistra!

Etterpå gikk vi i kirkegården og såg på grava til H.C. Andersen.

Snurr film.

GRATULERER MED DAGEN BESTEN!

2009-09-03T08:35:00.000+02:00

(eg skulle gjerne ha vore heime til feiring, slekt og kaker)

I det siste.

2009-09-02T21:32:00.000+02:00

I det siste har eg sykla rundt i byen, leita etter den norske ambassaden, ringt på den svenske ambassaden for å spørje kvar den norske ligg, etterkvart funne den (ei lita sprekk i veggen, som Espen så fint skildrar den), og til slutt gjort mi borgarplikt. Nasjonalkjensla, godt blanda med forvirring og ein god dæsj usikkerheit, blomstra opp i det eg leverte den brune konvolutten. Godt var det iallfall å ha stemt. Du veit, om ein ikkje stemmer, kan ein heller ikkje klage, så eg stemte, og planlegg å uansett sutre litt etterkvart. Som nordmenn flest.

Eg har også vore på immatrikulering (ei høgtideleg opning av studieåret på universitetet), der rektor og professorane spankulerte inn i Harry Potter-kostymer til gregorianske tonar frå eit mannskor som ingen kunne sjå. Etterpå var det kaker, øl og tvangssosialisering i ein bakgård. Eg og Linn sikra oss ei gratis kake, og stakk derifrå før nokon rakk å prate til oss.

Sist men ikkje minst så har Linn sin fadder vist oss rundt på universtietet i dag, så no veit eg om minst to kantiner og hundre krokar eg kan gøyme meg i hvis danskane plagar meg (dei flirar som regel høgt og lenge når eg prøver å snakke dansk). Også har Linn kjøpt sykkel i dag! For ein dag! Ting er altså bra, bortsett frå ein ørliten lekkasje på badet.

Utvekslingsstudent

2009-08-31T18:31:00.001+02:00

Eg oppdagar sakte men sikkert at eg er utvekslingsstudent, og ikkje turist. Eller, for augenblinken er eg nok begge deler. Forvirra, forlatt og med ei kart i handa. Københavns Universitet har tilbudt sånn ca alle andre enn meg ein fadder som skal ta hand om dei bortkomne utvekslingsstudentane. Ja, eg er litt bitter. Pittelitt. I dag har eg prøvd å kjøpe bøker, for tredje gang. Bokhandelen er nesten like stor som rommet mitt, og kaotisk overfyllt av bøker og studentar. Eg går inn, blir stressa, varm, panikk, ut for å tenke, inn igjen, stressa igjen, gir opp. Det heile ender vanlegvis med at eg finn kantina (den andre staden eg veit kvar er på skulen), og luskar meg bort i ein passande folketom krok, med ein kopp kaffi i eine handa og ei tilfeldig gratisavis i andre. Prøver å sjå avslappa men viktig ut. Forhåpentlegvis er dette ei tilstand som går over etter 1-2 veker. Planen er å klenge meg på fadderen til Linn og suge til meg all nødvendig informasjon derifrå. I går gjorde eg og Linn turistting, sjekka ut rundetårn og utsikta derifrå. Bileta vart ikkje noko særlege, så eg legg heller ut nåkre skildrande bilete frå nabolaget.

Dúné på taket

2009-08-29T17:17:00.002+02:00

Mari Ann og Torgunn (Mari Ann sin roomie) prøver å gli inn i det danske hipstermiljøet, medan Linn ikkje er heilt dreven enda. Dúné (eit dansk band med fjonge hårsveisar) spelar på taket. Lykke på jord, men litt kaldt.

I <3 NØRREBRO

2009-08-27T19:57:00.005+02:00

Ja, du tenker sikkert at det er litt kvalmt med post på post om kor fantastisk dette skal bli, om kor dejligt alt som er dansk er, og kor billig du kan få ei flaske rødvin, i butikken på hjørnet, heile døgnet. Vel, dette er nok ein slik post.

I dag vakna eg av at eg bada i mi eiga svette, skjønte ikkje heilt kvifor, eller kor eg var med det same. Etter ca tre sekund gjekk det opp for meg at det var sola, ja det er sommer her, og at eg var i Køben og at eg bor i ei leilighet med balkong. Eg rulla meg ut av svettedammen, ut på balkongen og vidare ut på gata. Spankulerte ned Nørrebrogade, og inn i Assistens Kirkegaard, som viste seg å vere finare enn finast, og magisk stille midt på bråkete nørrebro. Eg er forelska. I kirkegården, i alle invandrarsjappene med alle dei rare grønnsakane, i alle racersyklistane, og i ultrakrampehippe Elmegade. Elmegade er til no mitt heitaste køben-tips. Ta på deg solbriller, dra deg til køben og møt meg i Elmegade for ein kopp med den hippaste kaffien du kan tenke deg. Og koselegaste. 

No er det to utlenndingar som roper "fuck you" til kvarandre utanfor vindauget mitt. I morgon kjem Linn (som eg skal bo saman med), og Mari Ann (som eg har bodd med før). Eg gler meg til å overeksponere dei for min nyerverva Købenkunnskap. Og ja foresten, i går fekk eg nye franske venar. Og er invitert til ein "samankomst" på søndag. Overveldande hyggeleg. Om eg tør å dra er ein annan sak.

Kæmpe Luxus

2009-08-25T21:15:00.003+02:00

Ja, eg haldt på å sovne på sofaen då liksom. So tenkte eg at, ja, klokka er berre åtte, eg går ned på den skitne kiosken på hjørnet og kjøper meg ein is. Også kan eg rusle ein tur i nabolaget, som danskar flest. Prøve å gli inn i miljøet, sjå jovial ut, med ein is i handa. Vel inne i den altfor lille kiosken, er to tydeleg berusa menn, i sjuskete klede og omgitt av ein stram odør, i full gang med å vere joviale. Som danskar flest. Eg blir såpass satt ut av intimiteten som ikkje er til å unngå i den trange sjappa, at eg gløymer alt om å gli inn i miljøet, og triv tak i den næraste isen. Eg slenger pengane på disken, smiler nervøst og trippar ut derifrå. Uheldig nok for meg, treiv eg tak i ein "Kæmpe Luxus" (eller noko i den duren). "Kæmpe Luxus" er verken kjempe eller luxus. Ein intentsigande seig is i str. altforliten, med eit udefinerbart strø på toppen. Men eg et den på trass, for eg hadde tenkt på is i to timar. Dagens tips og lærdom, kjøp heller ein anna is.

DETTE ER KØBEN

2009-08-25T19:09:00.003+02:00

Dette er Køben, og nåkre gongar seier bilete mykje meir enn ord.

I dag

2009-08-23T21:41:00.005+02:00

I dag har eg sykla frå Nørrebro til Amager (som uttalast "ama" merkeleg nok). Det er langt, gjennom sentrum, mange biler, raude lys og sinte syklistar. Syklistane har eit eige språk i København, snakkar du ikkje sykkelspråket bannar dei til deg, glefsar og brøler. Eg er så vidt på veg til å lære litt sykkelspråk, snart. På Amager har dei strand og sjø, sjølsagt var eg solbrent. Solbrent med gangsperre i morgon. Men det gjer ingenverdensting, sidan alt er gratis her. I morgon skal et ut å kjøpe mozzarella, det kostar ti kroner. For eit land! Og ja, foresten, dette er Espen, som gikk/skal gå skule saman med meg. Hyggeleg fyr. Eg og Espen er heilt einige, dette må bli bra.

Natt og bil

2009-08-21T13:27:00.000+02:00

Eg har sove med open munn i tre timar, pappa har slengt ei dyne over meg, og mamma seier at eg ser ut som ei prinsesse. Lillejenta er på tur med mamma og pappa. Vi skal til utlandet, og køyrde akkurat forbi ikea. Det er natt og vått og eg har fått ein ostebaguett med ost, som eg gnavlar på. Hvis vi kræsjar no, går nok pc'en til pises tenker eg. GPS-Gunda har slutta å mase, til tider kjem det eit halvnervøst «rekalkulerer, rekalkulerer», eller eit «fortsett 300 m og ta til venstre», men vi drit stort sett i det ho seier. Holmlia, Enebak, Bjørndal. Åge frå høgtalarane, mamma vrir opp volumet. Vi har ikkje danske pengar, men det skal nok gå greit, eg har høyrt at danskane er joviale og greie. Åge glir over i DiDerre, og eg tenkjer at eg gler meg til kongens by. No, gler eg meg som aldri før.

PAKKELISTE

2009-08-18T20:02:00.002+02:00

i prioritert rekkefølge:

-paljettkjolen
-fleire sko enn eg treng
-vasskokaren
-alle dei viktige papira
-kamera

Ja, dritbra blogg om dritbrae ting.
2 dagar med jobbing og 14 timar med køyring igjen.
Hald på hatten københavn!

Lang sommar.

2009-07-23T12:51:00.002+02:00

Det er ikkje så lenge igjen av sommaren som eigentleg var så lang at eg ikkje såg enden på den. No ser eg København i enden av tunellen. Shit. København er der framme i august ein gong, som ein godt opphypa to år lang konsert med favorittbandet mitt. Alt skal liksom ordne seg i løpet av dei plussminus to åra, som om eg treng at ting ordnar seg så veldig. Eg gjer jo ikkje det, alt er jo ok, okpluss som vanleg. Men alt kan alltid bli betre, og Køben må vere rette staden for forbetring. Alt som er Dansk er bra, I Danmark har dei sal på vin og øl. Og sjokoladepålegg som ein ikkje treng smøre på skiva. Det kostar i overkant av 4 kr for ein liter mjølk har eg høyrt. Dei snakkar fint og rart på same tid, og har sjarmerande bakgårdar. Eg tippar at det ikkje regnar så mykje der, også har eg balkong, eg har alltid ønska meg ein balkong. Eg tel dagar.